Herbata po chińsku

W Państwie Środka pije się przede wszystkim zielone i aromatyzowane herbaty. Większość czarnych herbat przeznaczona jest na eksport. Tradycyjnie, od herbaty zaczyna się i kończy każdy posiłek, w restauracji można zatem spodziewać się, że właśnie czajniczej z herbatą zostanie podany jako pierwszy. Herbata pita jest na dwa sposoby z dodatkami, takim jak cukier, mleko czy sól lub w czystej postaci, kiedy najistotniejszym aspektem parzenia jest zachowanie oryginalnego koloru, zapachu i smaku naparu. W kraju zajmującym tak ogromną powierzchnię i odznaczających się znaczną różnorodnością kultur i grup etnicznych, jak Chiny, regionalne zwyczaje związane z piciem herbaty różnią się od siebie. Najbardziej obecnie rozpowszechnionym sposobem, zarówno na terenie Chin, jak i Tajwanu jest metoda nazywana kung-fu cha. Określenie kung-fu to nie tylko nazwa sztuki walki, ale też każdej czynności, dla uzyskania biegłości w której potrzeba sporo czasu i zaangażowania.

HISTORIA HERBATY - Czasy upadku

Brak szacunku dla cesarskich tradycji był główną przyczyną upadku wielowiekowej tradycji związanej z piciem herbaty. W ramach wprowadzonej przez komunistyczne władze tak zwanej rewolucji kulturalnej, systematycznie niszczono dorobek kulutralny czasów cesarstwa. Uznawszy ceremoniał picia herbaty za bezcelowe marnowanie czasu, totalitarne władze zamknęły większość herbaciarni. Renesans kulutry herbaty zapoczątkowany został w Państwie Środka kilka lat temu, w ramach otwierania się Chińczyków na świat i nacjonalistycznych przekonań, skłaniających do odwoływania się do własnych tradycji.

Napój królewski

Nie tylko świątynie i klasztory były przybytkami, w których pito herbatę. Napój ten szybko zdobył uznanie również na cesarskim dworze. W czasach dynastii Tang i Song, czyli w X XIII wieku na dworach ukształtował się zwyczaj organizowania biesiad i turniejów, w czasie których przeprowadzano degustacje wyśmienitych gatunków herbat przy akompaniamencie poezji i muzyki. Od nich pochodzi odmienny od japońskiego, chiński rytuał picia herbaty. Ściśle skodyfikowany ceremoniał przeniknął szybko do kultury, stając się popularnym motywem w sztuce chińskiej a także potężnym i znaczącym czynnikiem wpływającym na rozwój gospodarki.

Od lekarstwa do napoju

Początkowo traktowano herbatę jako napój leczniczy, łagodzący dolegliwości żołądkowe i wzmagający koncentrację. Obyczaj codziennego spożywania herbaty dla przyjemności kształtował się stopniowo na przestrzeni kilku stuleci. Znaczącą rolę w popularyzacji herbaty odegrali buddyjscy mnisi, którzy korzystali z herbacianego wspomagania w trakcie wielogodzinnych medytacji. W VII-IX wieku chińskie klasztory buddyjskie były popularnymi ośrodkami, do których systematycznie przybywali mnisi z Korei i Japonii. Po wielu latach nauki, wracając w rodzinne strony, zabierali ze sobą zwyczaj picia herbaty oraz drogocenne nasiona nieznanej wówczas poza Chinami rośliny. Mnisi wprowadzili również skomplikowany rytuał związany z piciem herbaty, który spopularyzował się w średniowiecznej Japonii jako ceremonia ku czci Buddy.

W ojczyźnie herbaty

Czy wiecie, że herbata znana jest w Chinach prawdopodobnie już od III tysięcy lat? Pierwsze wzmianki o tej roślinie - uważanej w Cesarstwie Chińskim za podstawowy napój i środek wzmacniający pochodzą z VIII wieku przed naszą erą, jednak początki herbacianego przemysłu możemy datować dopiero na III wiek naszej ery, kiedy to krzewy herbaciane zaczęły być sadzone przez rolników, którzy systematycznie rozwijali także suszenie cennych listków oraz ich przetwórstwo. O tym, że już na początku naszej ery herbata miała w swej ojczyźnie status naparu wyjątkowego świadczy fakt, że w VIII wieku powstała Święta Księga Herbaty podręcznik autorstwa poety Lu You, zawierający między innymi opis krzewu, jego właściwości, informacje na temat procesu obróbki i szczegółowe informacje na temat parzenia.

Herbata startuje

Herbata będzie tematem tego bloga. Informacje ciekawostki i co tam znajdziemy. Herbaty sypanei w saszetkach - zapraszamy na naszego bloga.